"ยอมโดนผีอำ ดีกว่าโดนระบบอำว่าเราจะมีกินมีใช้ไปจนสิ้นเดือน"
เมื่อ 'เซ้นส์แรง' ไม่ได้ช่วยให้เห็นอนาคตที่สดใสเสมอไป ประกิต LGBTQ+ หนุ่มจากลำปางผู้เห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น สู่ข้าราชการป้ายแดงใจกลางกรุง... ชีวิตของประกิต พลิกผันยิ่งกว่ากราฟหุ้น เมื่อแต้มบุญในการสอบติดราชการ ดันพาเขาพ้นจากหนองจอก มาเผชิญนรกค่าครองชีพย่านราชเทวี ในฐานะฟันเฟืองตัวเล็กๆ ในระบบใหญ่ยักษ์ การเดินทางไป-กลับ หนองจอก-ราชเทวี ทุกวันคือการสูญเสียทั้งพลังงานและต้นทุนชีวิต เขาจึงจำต้อง 'ซมซาน' หาห้องเช่าราคาถูกใจกลางกรุงเพื่อประหยัดเงินและแรงกาย ไม่ให้มันหมดสิ้นไปกับการเดินทางเสียก่อน... จนกระทั่งเขาได้พบกับที่พำนักแห่งใหม่ ที่พาชีวิตเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล
💸 เมื่อความจนน่ากลัวกว่าวิญญาณอาฆาต
แต่สำหรับประกิตที่โดนหลอกให้จ่ายค่าประกันห้องจนหมดตัวไปแล้ว จากอีป้ามหาภัยเจ้าของห้องกับสาวนายหน้า ที่มารู้ภายหลังว่า อีป้าขังผีไว้ในห้องให้คนมาเช่าจนคนกลัวแล้วกินเงินประกันเปล่าฟรีๆ และนี่'ภาวะหืดขึ้นคอ' มันรุนแรงกว่าความกลัวผีสางหน้าไหนๆ เมื่อหลังชนฝาและท้องมันหิว ประกิตจึงงัดจริตตัวแม่ขึ้นมาสู้ สิ่งที่เขาทำไม่ใช่การนิมนต์พระมาสวด แต่คือการ 'เตะก้านคอผี' แล้วด่าเช็ดเม็ดจนวิญญาณเจ้าที่ต้องยอมสยบ พร้อมทำข้อตกลงว่า อยู่ร่วมกันได้นะ แต่ช่วยหาเงินมาจ่ายค่าห้องด้วย
🏙️ เสียงสะท้อนจาก "เมืองเทพสร้าง" ในยุคค่าครองชีพแพงฉ่ำ
หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่แค่นิยายผีตลก แต่เป็นเสียงสะท้อนชีวิตของชนชั้นกลางในเมืองเทพสร้าง ที่มาได้ถูกเวลาพอดีในยุคที่ค่าครองชีพที่แพงฉ่ำ ไม้ว่าจะเป็นค่าที่อยู่อาศัย ค่าเดินทางของคนทำงานในกรุงเทพ นั่นคือประเด็นที่หนังสือ Ghost Me Free Wifi นำเสนอถึง รวมไปถึงการแก่งแย่งชิงกันในเมือง และมี Quote หลายๆอย่างที่กระแทกใจคนอ่านอย่างเราได้มาก
ยอมรับมาเถอะ ว่าสิ่งที่แกกลัวมากที่สุดต้งแต่เท้าเหยียบเมืองนี้ที่หมอชิต คือความจน แกกลัวว่าชีวิตแกจะตกต่ำลงไปเป็นขอทาน เป็นคนไร้บ้าน ในทุกเมื่อเชื่อวันที่แกดิ้นรนทำงานเป็นหนูติดจั่นอยู่ในเมืองนี้เหมือนผีพวกนั้น
คำว่าผีในบริบทของ Quote นี้ ไม่ได้หมายถึงวิญญาณอาฆาตที่ไหน แต่หมายถึง 'พวกเรา' เนี่ยแหละ ที่ยอมเป็นหนูติดจั่น ปั่นกงล้อทุนนิยมไปวันๆ จนสภาพไม่ต่างจากผีที่ไร้เป้าหมายและไร้ตัวตน เพียงเพื่อที่จะหนีจากความกลัวที่ชื่อว่า "ความจน" ในเมืองหลวงที่ไร้ซึ่งสวัสดิการโอบอุ้มชีวิต
🌑 โศกนาฏกรรมที่ถูกมองข้าม: เมื่อวิญญาณมีค่าไม่ต่างจากกองขยะ
เมืองเทพสร้างแห่งนี้พร้อมจะดีดเราให้ตกเหวแห่งความยากไร้ได้ทุกเมื่อ เพียงแค่ก้าวผิดไปเพียงเดือนเดียว... ความกลัวนี้เองที่ทำให้เราเริ่มสูญเสียความเป็นมนุษย์
ผ่านสายตาของประกิตที่มองเห็นวิญญาณ ทุกย่างก้าวในเมืองนี้คือการเดินทับซ้อนไปบนร่องรอยความเจ็บปวดที่ไม่มีใครเหลียวแล ทั้งหญิงสาวบนทางม้าลาย ตำรวจที่ถูกรถหรูพุ่งชน หรือแม่ลูกที่ตกเป็นเหยื่อของความรุนแรงไร้สาระ ดวงวิญญาณเหล่านี้ติดค้างอยู่ทุกซอกซอย ส่งเสียงร้องที่ไม่มีใครได้ยิน
แต่ที่น่าเศร้าที่สุดคือตัวประกิตเอง... แม้จะมีเซ้นส์มองเห็น แต่เขากลับเลือกที่จะ "เมินหน้าหนี" และปฏิบัติกับความตายเหล่านั้นไม่ต่างจากกองขยะที่รอวันถูกเก็บทิ้ง เพราะในเมืองที่ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดแบบวินาทีต่อวินาที การมี 'ความเมตตา' อาจกลายเป็นภาระที่หนักเกินไปสำหรับหนูติดจั่นอย่างเขา
บทสรุป: เหล่าชนชั้นกลางที่กำลังต่อสู้ในเมืองหลวงอยู่ต้องไม่พลาดเล่มนี้!
เพราะมัน "โคตรจะจี้ใจดำ" และตอกย้ำความจริงที่ว่า ในโลกทุนนิยมที่บีบคั้นขนาดนี้ บางทีเราอาจกลายเป็นผีที่ไร้ตัวตนไปนานแล้ว เพียงเพื่อแลกกับ WiFi ฟรี และที่ซุกหัวนอนราคาถูกไปวันๆ
และจะบอกว่ามันมีกลิ่นของความเป็น BL อยู่หน่อยๆ แต่อ่านสนุกครับ โดยรวมชอบเลยแหละ เหมือนดูหนัง ผีใช้ได้ค่ะ ที่มีการจิกกัด เสียดสีสังคมผ่านตัวละครครับ
