1. คุณเป็นใคร และกลายมาเป็นทีมพังเรนเจอร์ได้ยังไง?

ผมชื่อเกมครับ เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาคนนึงที่เครียดจากงาน เลยอยากหาเพื่อนพูดคุยเพื่อระบายความเครียด จนบังเอิญได้เข้ามาในคอมมูนิตี้ของชี้ดาบ และได้พบกับพี่ ๆ น้อง ๆ คนอื่น

ผ่านไปประมาณสี่เดือน พี่อาร์มี่ก็ทักมาชวนเข้าทีมเขียนแบบงง ๆ ซึ่งผมก็เล่นตัวเก่งซะด้วยสิ เลยตอบตกลงไปทันที แบบไม่คิดอะไรเลย 555555

2. จากนักอ่านสู่คนเขียน รู้สึกยังไงบ้าง?

ต้องบอกว่าตื่นเต้นมากกกกกก ผมไม่รู้ว่ามันเรียกว่าความฝันมั้ย แต่ตอนเด็ก ๆ เวลาไปงานหนังสือ เห็นคนต่อคิวขอลายเซ็นนักเขียนยาวเป็นกิโล ก็เคยคิดขำ ๆ ว่า ถ้าได้ทำแบบนั้นบ้างก็คงดี

วันนี้มันกลายเป็นจริงแล้ว มันเป็นความรู้สึกแปลก ๆ ที่บอกไม่ถูก แต่เป็นความสุขที่คงจำไปอีกนาน

มุมมองต่อการเล่าเรื่องของชี้ดาบไม่ได้เปลี่ยนไปมาก ยังมองว่าสนุก อ่านง่าย และเป็นมิตรกับผู้อ่าน แต่พอได้ลงมือเขียนเอง ก็เข้าใจมากขึ้นว่ามันไม่ง่ายเลย กว่าจะทำให้มันดูเป็นกันเอง กระชับ และลื่นไหลได้ ต้องใช้เวลาไม่น้อย

3. รู้สึกยังไงกับธีม “การลื่นล้มทางความเชื่อ”?

ผมว่ามันเป็นหัวข้อที่ดีที่สุดแล้ว และเรื่องของนักเขียนคนอื่น ๆ ก็ทำออกมาได้ดีมาก พอมารวมกันแล้วมันกลมกล่อมสุด ๆ

(บก. : ขอสงวนหัวข้อที่ไม่ได้ใช้ไว้ก่อน เผื่อมีคนอยากเอาไปเขียนต่อ 5555)

สำหรับผม เรื่องนี้เป็นสิ่งที่เพิ่งผ่านมาสด ๆ ได้มีเวลาตกตะกอน และอยู่กับมันมาพอสมควร เลยเป็นจังหวะที่เหมาะจะเล่า

อีกทั้งยังเชื่อว่ามันมีประเด็นทางสังคมบางอย่าง โดยเฉพาะกับอาชีพที่ยังไม่ได้รับการยอมรับมากนัก เลยอยากหยิบมาเล่าครับ

4. หลังเขียนแล้ว ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มไหม?

การเขียนช่วยให้การตกตะกอนของผมสมบูรณ์มากขึ้น โดยเฉพาะบทสุดท้าย มันทำให้ทุกอย่างชัดเจนขึ้น

เหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่พอวางลงไปแล้ว ภาพทั้งหมดก็สมบูรณ์

5. อะไรคือสิ่งที่ท้าทายที่สุด?

ขอโทษนะครับ แต่ผมว่าการติดต่อพี่เจมยากที่สุดแล้วครับ 55555555

(ไม่ได้โทษพี่นะครับ รู้ว่างานเยอะจริง ๆ)

6. สิ่งที่มีค่าที่สุดจากงานนี้คืออะไร?

ตั้งแต่ตุลาคม 2025 จนถึงวันที่หนังสือเสร็จ ช่วงเวลานี้มีค่ามากที่สุดสำหรับผม

มันคือช่วงเวลาที่คนแปลกหน้ามารวมตัวกัน แม้บางคนจะไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่กลับรู้สึกอบอุ่น และได้รับพลังงานดี ๆ มากมาย

การได้ทำงานร่วมกัน และได้เรียนรู้ตัวเองมากขึ้น คือสิ่งที่มีค่าที่สุดจริง ๆ

7. อยากให้คนอ่านได้อะไรจากหนังสือเล่มนี้?

ผมหวังว่าคนอ่านจะหันกลับมามองความเชื่อของตัวเอง และกล้าที่จะสิ้นสุดมัน กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง และก้าวผ่านไป

หรือถ้ายังไม่เจอความเชื่อนั้น ก็ขอให้ได้พบมัน และก้าวผ่านมันไปได้ เหมือนที่พวกเราทำครับ