แสงแดดส่องลอดช่องหน้าต่างของเต็นท์เข้ามา แยงตาจนผมตื่น เมื่อคืนผมคงมัวแต่คิดอะไรหลายอย่าง เลยนอนจนสายป่านนี้ ทั้งเรื่องที่พิ้งค์พูดกับผม เรื่องของน้าเบิร์ด สิ่งที่ผมจะเลือกต่อจากนี้ รวมไปถึง อเล็กซ์ จูเนียร์ และน้ากี้ ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นตายร้ายดียังไงกันบ้าง

“เบิร์ด? อาร์ม? ทำไมพวกแกเอาคำอะไรพวกนี้มาตั้งชื่อกันวะ ประหลาดชิบห…” ชอว์นพูดขึ้นมาเป็นคนแรก ในขณะที่ทุกคนกำลังยืนงงกันอยู่ แต่แล้วเขาก็กลืนคำพูดลงคอไป เมื่อหันไปสบตากับยีนส์ หนึ่งในขบวนการ พิ้งค์​ ยีนส์​ ฮีโร่ที่ชื่อขบวนการ ชื่อสมาชิก และการแต่งตัว หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันหมด “อืม… ที่จริงก็เก๋ดี แบบว่า กำลังสงสัยเลยว่าพวกคุณอาจจะมาจากประเทศเดียวกันก็ได้ ใช่มั้ย?…เอเชีย? ช่างมันเถอะ”

ชอว์นยังเดินเกาะแกะพิ้งค์ไม่เลิก “ผมว่าเราสองคนเนี่ย คงจะถูกชะตากันจริง ๆ นะครับ ผมแทบไม่เคยเจอเหตุการณ์ที่ต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต แต่ในเวลาแค่ไม่กี่วัน คุณก็ช่วยผมไว้ 2 ครั้งแล้ว หมือนกับว่าเรา...”

อเล็กซ์และจูเนียร์ค่อย ๆ ย่องไปตามทางที่มืดและแคบ ถ้านี่คือห้องหัวใจจริง ๆ ทางเดินนี้ก็คงเป็นเส้นเลือดฝอย ไม่ก็เส้นเลือดตีบ ส่วนพวกเขาสองคนก็เหมือนเชื้อไวรัสที่เข้ากระแสเลือดมาอย่างลับ ๆ ไม่มีใครรู้ว่าเข้ามา แต่พวกเขาก็แทบไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนต่อเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว เหลือแต่ผมที่ยังนั่งเขี่ยฟืนให้กลิ้งไปมา จ้องมองดูมันค่อย ๆ มอดไหม้ไปทีละชิ้น เพื่อมอบความอบอุ่นในยามดึกให้กับผมและคนอีก 4 คนในเต๊นท์ ที่ผมไม่ได้พูดอะไรด้วยอีกเลยตั้งแต่หลังเจอน้าเบิร์ด แม้ว่าตลอดทางในหัวผมจะคิดอะไรเต็มไปหมด

"เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ได้มีเหตุปล้นชิงทรัพย์ขึ้นหลายจุดในเมืองมาเนาส์ ทำให้เกิดความเสียหายเป็นวงกว้าง รวมถึงกระเป๋าที่บรรจุทรัพย์สินสำคัญของรัฐบาลก็ถูกชิงไป โดยเชื่อว่าเป็นกระทำของกลุ่มองค์กรวายร้ายที่เรียกกันว่า เดอะ สเกเลตั้น

“สรุปพวกคุณมามัดผมไว้ทำไมเนี่ย” ปกติผมก็ไม่ใช่คนชอบโวยวายอะไรหรอก แต่ไอ้การจับมัดมือ แล้วฉุดกระชากลากถูให้ไปไหนด้วยอย่างไม่เต็มใจเนี่ย เป็นสิ่งที่ไม่มีใครสมควรถูกกระทำไม่ใช่หรอ โดยเฉพาะจากฮีโร่ด้วยแล้ว ช่วงนี้มันอะไรกัน ทำไมผมถึงเจอแต่ฮีโร่เถื่อนไม่เว้นแต่ละวันเลย

แต่ดั้งเดิม เมืองมาเนาส์เป็นเมืองท่าสำคัญเมืองหนึ่งของบราซิล ที่ผ่านความรุนแรงมาทุกรูปแบบ ตั้งแต่ตกเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส หรือการมาของอังกฤษและฝรั่งเศสในคราบของคู่ค้าทางธุรกิจ แต่แล้วก็หลอกผู้คนไปเป็นทาส ใช้งานอย่างหนัก ข่มเหงรังแก ใครขัดขืนก็ฆ่าทิ้งเป็นผักปลา

“เพราะอะไร..เธอจึงทิ้งฉันไป” ผู้คนแน่นขนัดเต็มไปทั้งลานกิจกรรม กระโดดโลดเต้นและร้องตะโกนไปกับเพลงฮิตในตำนานร้อยกว่าล้านวิว นาทีนี้คงไม่มีใครสังเกตว่า ท่ามกลางหุบเขาที่เป็นฉากหลังของเวทีคอนเสิร์ต มีการต่อสู้กันเกิดขึ้นอยู่