พายุพัดผ่าน สิ้นสุดสายลมกระโชก

ไม่พบสายรุ้ง แสงสี หรือหยาดน้ำ บนขอบฟ้า

มีเพียงฝุ่นผง เถ้าธุลีเกาะแน่นในอากาศไม่จางหาย

ดาวเคราะห์สีฟ้าแปรเปลี่ยน

สีแดงเข้าปกคลุมจากภายนอก

ผืนน้ำแห้งเหือด แผ่นดินหยาบกระด้าง

คงเหลือซากภูเขาน้อยใหญ่จากเศษซากอารยธรรมที่ถูกลืม

ผลกระทบจากความมักง่ายและเมินเฉย

ของเผ่าพันธ์อันน่ารังเกียจ

ระดับมลพิษยังเกินรับไหว

อากาศเผาไหม้ผิวหนัง

ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ

ปิ้ปๆ ปิ้ปๆ…ปิ้ป…ปิ้ป

ปิ้ปๆ ปิ้ปๆ…ปิ้ป…ปิ้ป

หากแต่สิ่งหนึ่งยังเคลื่อนไหว

ปิ้ปๆ ปิ้ปๆ…ปิ้ป…ปิ้ป

ปิ้ปๆ ปิ้ปๆ…ปิ้ป…ปิ้ป

ทำหน้าที่อย่างไม่หยุดหย่อน

ปิ้ปๆ ปิ้ปปปป

: |

ใบหน้าไร้ความคิด จิตใจไร้ความรู้สึก

พบเจอเพียงจอภาพ ไร้วี่แววดวงตา

แสงแดดกระทบลงบนแผ่นเหล็กเรียบมันวาว

ไอความร้อนระอุขึ้นจนเป็นควัน

แปรเปลี่ยนความร้อนบนแผ่นเหล็ก

กลายเป็นพลังงานไม่มีที่สิ้นสุด

เสียงอึกกระทึกครึกโครมทั่วบริเวณ

ฝุ่นผงตลบอบอวล

ซากภูเขาตั้งตระหง่าน

ล้มลงพังทลาย

ไม่ว่าสิ่งใด

ล้วนถูกกลืนกินตามกาลเวลา

ล้อตะขาบพาเข้าไปภายใต้ซากถล่ม

ตามสัญชาตญาณที่ถูกเขียน

ยังคงค้นหาสิ่งมีชีวิต กว่าพันหน

มีเพียงสีแดงภายในระบบ

สัญญาณไม่พบชีพจร

บนจอภาพปราศจากสีเขียว

: | หากมีหัวใจคงเจ็บปวดไม่น้อย

กว่าศตวรรษ ยังคงค้นหา

วิ่งตามหาทุกสถานที่ เลี้ยวซ้ายทางซ้าย ผ่านทางขวา

เพียงเพื่อจะได้ช่วยเหลือสักสิ่ง

ตามภารกิจในระบบ

จากหมู่บ้านจนสุดเมือง ผ่านเขตน้อยใหญ่

ย้ายประเทศ ข้ามแผ่นทวีป

จากตะวันตกถึงตะวันออก จากเหนือจรดใต้

ไม่พบสิ่งใด

ไร้จิตใจที่จะเหนื่อยล้า

ไม่มีแม้นความรู้สึก

หากแต่ภายนอกเริ่มบ่งบอกอาการ

: |

ความร้อนถูกระบายอย่างฉับพลัน

กาลเวลากลืนกิน

จวนจะถึงเวลา

แผ่นเหล็กมันวาวผุพัง

จอภาพแตกลาย

ล้อตะขาบขาดรุ่นริ่ง

ล้มลง

กลิ้งตามแรงโน้มถ่วง

กองใต้ภูเขา

ล้อตะขาบชี้ขึ้นฟ้า

พลังงานยังพาล้อหมุน

แต่ความคงทนไม่ตอบสนอง

นิ่งสนิทไม่เคลื่อนไหว

จบสิ้นภารกิจ

: |

: |

: |

ปิ้ป ปิ้ป ปิ้ป ปิ้ปปปป

: |

หน้าจอเลือนราง

สัญญานแจ้งเตือน

สีแดงกลับกลายเป็นสีเขียว

ลมเบาๆพาพัด ที่ปลายสัญญาณ

ลึกสุดใจกลางซากภูเขา

มากมายทางคำถาม

ไร้คำตอบทางเหตุผล

ความหวังก่อเกิด

สีเขียวอ่อน

กำลังเติบโต

: |

: |

ภารกิจสำเร็จ

: |

ส่งสัญญาณ

แจ้งเตือนในระบบ

: |

เป็นครั้งแรกที่รู้สึก

: )

: |

หากไม่สิ้นศรัทธาแก่ความเชื่อ

ความหวังคงคอยเคียงข้างเสมอ

______________